archief
Login Leden

    Je bent niet ingelogd.

    Gebruikersnaam

    Wachtwoord

Jan Haringrace 2017
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Kaaijkhof 50
1567 JP Assendelft
mob. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Posts Tagged ‘Ben Raven’

Gouden Dirk

Gouden Dirk voor Chris van der Laan

Ben Raven, de solist die de dames in het publiek altijd persoonlijk toezingt, had nog maar net de laatste noten van Als ik op zee was gezongen, toen secretaris Ron Couwenhoven één van de jaarlijkse hoogtepunten  van het seizoen aankondigde: de benoeming van de nieuwe Gouden Dirk. De onderscheiding wordt al zestien jaar lang uitgereikt aan een Kapitein die zich zeer verdienstelijk heeft gemaakt.

De naam van de onderscheiding herinnert aan de eerste scheepshond van het Kapiteinskoor, de trouwe Dirk die altijd wel in de buurt van café De Kapiteinshut te vinden was, omdat zijn baasje Rinus Prins nu eenmaal ook een Kapitein was.

Dit keer werd de onderscheiding voor een groot publiek op het snikhete Waagplein in Alkmaar uitgereikt en hoewel het Kapiteinskoor voornamelijk uit Zaankanters bestaat, kwam de beroemde penning dit keer in bezit van een Amsterdammer: Chris van der Laan.

Al sinds 16 september 1998 is Chris vrijwel altijd present op de gezellige woensdagavond in café De Kapitienshut in Zaandam, waar de koorleden al zestien jaar lang bekende en minder bekende zeemansliedjes repeteren. En als er een optreden is – en dat zijn er gemiddeld zo’n veertig per jaar – dan komt Van der Laan altijd een uurtje eerder om te assisteren bij de opbouw van de geluidsapparatuur en uiteraard staat hij na afloop ook weer klaar om de boel op te ruimen.

Meine Bultstra, de president van het Kapiteinskoor, speldde Chris de versierselen op. Dat geeft hem het recht deel te nemen aan de tweejaarlijkse Gouden Dirktoer, die de leden van verdienste onder deskundige begeleiding van het bestuur altijd weer naar verrassende plaatsen brengt.

Het betekent ook dat Chris als eerste koorlid de splinternieuwe scheepshond Douwe een keer mag uitlaten. Op deze bloedhete dag ontbrak het traditionele bloemetje voor het feestvarken. Voorzitter Bultstra was er wel voor naar de bloemist geweest, maar die raadde de aankoop af in verband met de temperatuur, die deze zondag tot zo’n 33 graden steeg. Hij had weliswaar zeer grote zonnebloemen, maar de stelen waren toch tekort om ze even in de gracht naast het Waagplein te parkeren.

Vandaar dat de ceremonie woensdag 22 augustus nog even dunnetjes werd overgedaan tijdens de repetitie-avond, want bij de onderscheiding hoort ook al zestien jaar lang een fraai boeket.

De nieuwe Gouden Dirk kwam handen tekort om de felicitaties in ontvangst te nemen en constateerde een kwartier na de uitreiking van de schitterende draagpenning beduusd: ‘Het staat al op face-book!’

Historisch scheepje

Historisch scheepje in Nieuwe Kerk

Het Kapiteinskoor luisterde zaterdagmiddag 12 mei de herplaatsing van het historische scheepje in de Nieuwe Kerk in Wormer op. Al in 1673 hing dit mooie kofschip in de voorganger van de Nieuwe Kerk. Het huidige kerkje werd overigens al in 1806 gebouwd, maar ook daar hing het scheepje altijd aan het plafond.

In de zeventiende eeuw was Wormer omgeven door water en had open toegangen tot de Zuiderzee totdat de inpolderingen een einde maakten aan de internationale scheepvaart vanuit het dorp. De scheepjes in de kerken hingen er ter bescherming van de dorpsgenoten die naar zee gingen.

Er zijn maar zeer weinig van dit soort originele zeventiende eeuwse scheepjes over. De Historische Vereniging Wormer zorgde er voor dat het scheepje uit de Nieuwe Kerk gerestaureerd werd. Het resultaat was verrassend want het kofschip keerde terug met vier kannonnen. De restaurateur ontdekte dat de geschutspoorten bij eerder restauraties gewoon waren dicht geplamuurd en herstelde dit uiteraard ook, zodat de boot er nu weer bij hangt zoals hij in 1673 werd opgehangen.

Het Kapiteinskoor zong een reeks mooie zeemansliederen. Eerst op de kerkmarkt bij het kerkje en vervolgens in het fraaie gebouw zelf. Nol Zoutman maakte furore met zijn aparte versie van ‘Aan het strand stil en verlaten’, dat door het publiek uit volle borst werd meegezonden. Ben Raven hoefde net geen handtekeningen uit te delen na zijn versie van ‘Als ik op zee was’, het droevige lied over een zeeman, die terug gekeerd van een lange reis, ontdekt dat zijn vrouw inmiddels andere bezigheden heeft en zijn bankrekening geleegd heeft.

En dan was er nog Willem van der Bles, een oer-fries die in het Hollands ‘Het kleine café aan de haven’ zong en ook het mooie ‘Mijn IJsselmeer’, een protestlied tegen het inpolderen van de voormalige binnenzee, voor zijn rekening nam.

Zo werd het een mooie middag. Voor het kerkbestuur, voor de historische vereniging Wormer, voor de gemeente zelf en voor het Kapiteinskoor ook.