Zo maar in eens stond hij tussen de trainende koorleden in en zong dapper mee: Henk de Velde. Het was woensdagavond 23 maart na een bijna zomerse dag, waarop gerant Meindert Hondema voor het eerst zijn splinternieuwde terras had buiten gezet.

* Ron Couwenhoven overhandigt Henk de Velde de laatste CD's van Het Kapiteinskoor.
De deuren stonden open en zo kon Henk onopgemerkt inschuiven. Alweer vier jaar geleden vertrok de zeezeiler met de gifgroene Campina voor een onwaarschijnlijke tocht. Hij ging eerst naar Moermansk en kreeg daar te horen dat hij zonder papieren niet de Noordelijke IJszee in mocht varen. Dus keerde hij het steven en ging richting Spitsbergen en vandaar noordelijke tot de vaste ijsgrens in het Noordpoolgebied. Nog nooit was een zeiljacht op deze breedtegraad geweest.

*Henk met Piet Molenaar, ook een enthousiast schipper.
Toen dat klusje er op zat trok Henk dwars over de Atlantische Oceaan naar Patagonië in Argentinië, waar hij door motorpech enkele maanden moest blijven. Vervolgens ging door Straat Magelhaes naar de Stille Oceaan, maakte een ommetje via Paaseiland om daar met zijn zoon Steven diens 21ste verjaardag te vieren. Dit omdat Steven daar tijdens de eerste wereldreis van De Velde geboren was.

* Na tien maanden isolement in de baai van Tiksi aan de Noordelijke IJszee had Henk wel even behoefte aan een Strijdkreet. Elisabeth, vaste fan van het koor, had er uiteraard eentje in voorraad.
Van Paaseiland ging het naar Hawaï en van Hawaï naar Alaska. Hij moest nog wel even terug toen in een zware donderbui de bliksem in zijn mast sloeg! Maar uiteindelijk bereikte hij de Bering Zee om via de oostelijke route te trachten de Noordelijke IJszee te nemen.
Ter hoogte van de Siberische stad Tiksi raakte Henk de Velde vervolgens ingevroren. Liefst tien maanden moest hij in dit onherbegzame oord blijven. Toen in september 2004 eindelijk weer water rond zijn schuit verscheen, begaf hij zich met een ijsloods op weg, maar raakte opnieuw ingesloten door het ijs.
Er moest een atoomijsbreker aan te pas komen om hem te ontzetten en uiteindelijk zat er niets anders op dan de hele Campina aan dek van een groot vrachtschip te hijsen en naar Moermansk te brengen.
Toen waren er wel vier jaar verstreken en nu liep deze avonturier dus zo maar De Kapiteinshut binnen om het Kapiteinskoor weer eens te ontmoeten. Op zijn reis draaide Henk heel wat keertjes 'Stuurman de trossen los', de CD, die hij had meegenomen.
"Ik zing op de DVD van mijn reis ook met jullie mee," meldde hij. "Met Sarie Marais en Berend Botje!"
Henk woont nu op zijn schip, dat in de jachthaven van IJmuiden ligt afgemeerd. Hij kwam na vier jaar totaal berooid terug. "Ik had geen stuiver meer," zei hij, "Maar als welkomstpresentje kreeg ik van mijn zoon een auto, zodat ik me op de wal in elk geval kan verplaatsen."
Hij krijgt het momenteel steeds drukker als gastspreker en de eerste druk van zijn boek 'Een IJskoude Doorbraak' (prijs 17,50 euro - ISBN-nr. 90-389-1563-2)) over zijn onwaarschijnlijke reis was binnen twee weken uitverkocht. Maar ondanks dat is het wel even wennen in de hectische wereld, waarin hij terug keerde.
* De DVD van Henk's barre reis. (17,50 euro te bestellen via website Henk de Velde - zie eerste alinea)
"In al die maanden in Tiksi is er wel wat met mij gebeurd," vertelde Henk. "In zo'n oord krijg je gewoon een andere kijk op het leven. Het is onwaarschijnlijk dat daar mensen kunnen leven. Ik maakte er temperaturen van -40 graden Celsius mee. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik sinds mijn terugkeer in Nederland nog maar weinig ten oosten van de duinen ben geweest."
Het Kapiteinskoor beleefde deze woensdagavond 23 maart dus een opmerkelijke primeur. Henk trok oostwaarts en bleek de onvergankelijke teksten van de zeemansliederen nog niet verleerd. Hij draaide een shaggie, dronk een biertje, deelde handtekeningen uit en iedereen genoot.
Henk, die ook voor komt op de lijst van kandidaten voor de verkiezing van de Grootste Kapitein aller Tijden, kwam zingen. De relatie tussen de zeezeiler en het koor dateert al van 1996, toen het pas opgerichte Kapiteinskoor hem in Scheveningen verwelkomde na terugkeer van een non-stop solorace rond de wereld met de catamaran C1000.
Speciaal voor Henk werden op deze oefenavonden enkele van zijn favoriete nummers gezongen. Uiteraard Sarie Marais en Hij komt niet weer, maar Willem van der Bles nam natuurlijk ook 'De Bonkefaert' onder handen als ode aan Henk's memorabele avontuur in het Siberische ijs.
"Ik had mijn schaatsen niet meegenomen," zei de onverschrokken zeezeiler. "Het ijs was trouwens te slecht om op te rijden."
"Echt Elfstedenijs dus," zei Ron Couwenhoven. "Het is dus wel terecht dat wij even De Bonkefaert voor je zongen..!"
Zie ook fotopagina.
PS
Henk Keizer, de secretaris van de jury van de verkiezing De Grootste Kapiteins Aller Tijden, wijst er fijntjes op dat De Velde wel wat steun kan gebruiken in de verkiezing, omdat hij tot op heden opmerkelijk laag staat.