Het koor zong, zoals elke woensdagavond, maar aan de bar ontstond de nodige onrust. Wat was er aan de hand? Fiets gejat! Slachtoffer – uiteraard zou je bijna zeggen – Hilda Scholten, die al vier fietsen in het niets had zien verdwijnen, waarvan drie in de Klauwershoek.
Ko Sander betrapte de dader op heterdaad, toen hij richting Kapiteinshut wandelde. “Fiets jatten?” merkte hij op tegen een negroďde man, die met een Gazelle-rijwiel liep te sjouwen op de Savornin Lohmanstraat.
“Welnee, mijnheer,”zei de man met de groene jas en het petje. “Mijn moeder zit daarbinnen, maar ze is het sleuteltje van haar fiets kwijt. Toen moest ik hem ophalen.”
Maar binnen zag Ko gaan bejaarde negerin. Hij vroeg van wie de Gazelle-fiets met zijtassen was. “Van mij,”zei Hilda. “Dan wordt hij nu gejat,” zei Ko, terwijl hij onmiddellijk de jacht inzette.
Hilda er achteraan. “Je moet wel werken in de pauze,”riep Karin nog wanhopig, maar haar assistente was de deur al uitgevlogen.
De dader werd betrapt. Een patrouille van de politie, die toevallig voorbij kwam werd ook ingelicht. “Hij draagt een groene jas en een pet,” zei Ko. “Wat voor schoenen had hij aan?” wilde de agent nog weten. Het ontbrak er nog maar aan, dat hij om de geboortedatum, het adres en het telefoonnummer van de dief vroeg.
Maar oom agent sloeg wel alarm via zijn mobilofoon. Er werd met collega’s een korte felle jacht ingezet en de man werd gepakt. Hilda deed aangifte en schreef later de emoties van zich af. En het koor? Dat zong gewoon verder. Immers: the show must go on!
Op de foto: Boevenvanger Ko Sander en Hilda Scholten, de lady, waarvan de fiets zo intrek is.
Het gedicht van Hilda
Woensdagavond liep er iemand met een fiets van een ander,
hetgeen werd opgemerkt door Kootje Sander.
De fiets waarmee hij liep stond namelijk op slot
de “dader” sjouwde zich dus kapot.
Binnen vroeg Ko heeft hier iemand een Gazelle met zijtassen?
Die zijn ze namelijk nu aan het verkassen.
Toen hij hoorde dat dat mijn fiets was,
rende hij meteen weer naar buiten met grote pas.
Ik er achteraan, maar moest eerst nog de hele kroeg door,
dus Kootje liep al een aardig eindje voor.
Op de Sav. Lohmannstraat was niets meer te zien,
was hij het steegje in gegaan misschien?
In het begin van de steeg zagen we nog niets,
maar ineens: ja hoor, daar stond hij met de fiets.
Hij was bezig met het slot,
maar dat krijg je niet zomaar kapot.
Kootje rende meteen achter hem aan
en ik ben maar bij de fiets blijven staan.
Inmiddels was er nog drie man naar buiten gerend.
Wel makkelijk als je zoveel mensen kent.
Met vijf man weer terug naar de Hut gegaan
en daar kwam een politiewagen aan.
Ko liet meteen de wagen stoppen
en kwam met zijn verhaal op de proppen.
Van de brug kwam nog een politiewagen en een politiebus
die zich ook gingen bemoeien met de klus.
Door het opgeven van een goed signalement
hebben ze hem toch te pakken die vent.
Gaat Ko twee minuten later van huis
kom ik voor de zoveelste keer zonder fiets thuis.
Het is door Ko’s oplettendheid
dat ik nog op m’n Gazelle rijd.
P.S. Het koor heeft nergens iets van gemerkt
Er werd door hen hard aan het repertoire gewerkt.
Zij stonden heel hard te zingen
toen de politiewagens door de Klauwershoek heen gingen.