archief
Login Leden
Je bent niet ingelogd.
Jan Haringrace 2017
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Tel.nr. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Posts Tagged ‘Frits Otto’

Enthousiast publiek in de Meerpaal

Kapiteins succesvol bij de Meerpaal ZaandamIMG_1638

Op zaterdag 14 april stond een optreden gepland van het Kapiteinskoor bij Evean De Meerpaal in Zaandam. Het was inmiddels al weer enkele jaren geleden dat het koor op deze locatie een optreden mocht verzorgen. Wellicht daarom was de belangstelling bij de bewoners nogal groot. Het gevolg was een stampvolle zaal, die meteen heel enthousiast meezong met ons openingslied “Stuurman de trossen los”.

Dirigent Frits Otto leidde vervolgens het Kapiteinskoor op een route langs “Het Zaanse Land”, via de “Zaanse molen”,  in een rondje langs “Mijn IJsselmeer” (voortreffelijk gezongen door Johan de Haan), waarna de oude naam van dit meer weer eens werd aangehaald: “De Zuiderzee”. En al deze liedjes werden uit volle borst meegezongen door velen in de zaal. Geweldige ervaring is dat om te zingen voor zo’n enthousiast publiek.

We bleven in de sferen van het Nederlandse waterrijke landschap, want wat is zingen over de Zuiderzee als “De Zuiderzee ballade” niet gezongen wordt. Opa André van Beveren en kleinzoon Toon Jacobsen werd gevraagd naar voren te komen. Bijna struikelde de oude opa van het kleine trapje, en met een krom getrokken rug strompelde hij naar de stoel die was klaar gezet. Opa en zeker ook zijn kleinzoon werden blij verrast omdat het publiek, wat niet minder verrast werd door de kleine verkleedpartij en het ‘testen’ van Toon met zijn lage basstem die gebruikt werd voor de hoge kopstem later, vrijwel het hele liedje meezong. Dat bewijst maar eens te meer hoe populair het Kapiteinskoor is, sorry, deze ballade, die geschreven is door iemand met een baard, maar die net zo grijs is als Toon en André. Vervolgens werd een afslag genomen naar “Mooi Volendam” en verder noordwaarts richting Ameland, met `West-Zuid-West`.

We bleven in het waterrijke Nederland waar  Wim Sluijter aan dames van zijn keuze mocht laten weten  en zong “Nooit zal ik je meer verlaten”. Wim was goed op dreef, liep wat rond en verdeelde zijn aandacht goed over de zaal. Behalve bij twee dames. Want daar richtte hij zijn aandacht toch wat meer op en gaf ze aan het einde van het liedje nog een zoen op de wang. Waarop één van de twee dames hoogrood aanliep, volledig in verlegenheid gebracht.IMG_1644

Geheel tegen de gewoonte in bracht Nol voor de pauze op zijn geheel eigen wijze wederom de krankjoreme versie van “Aan het strand”. Zoals altijd vertelde hij vooruit welke zin er kwam, dus ook hier zong het publiek weer volop mee.

Na de pauze gingen we wat verder over de wereld, maar als eerste kwam de “Sleepbootkapitein” voorbij. Die keuze was zeer uitgebalanceerd, want het publiek zat meteen weer in de juiste sfeer. Vervolgens werd Suid-Africa aan gedaan met “Sarie Marais”, en op de terugweg kwamen we natuurlijk langs de “Golf van Biscaje”. Opnieuw voortreffelijk en geheel op zijn eigen manier door Johan de Haan gebracht.

Terug in Nederland kon het natuurlijk niet anders dan dat de “Amsterdamse Grachten” bezongen werden. IMG_1640De sfeer bleef uitstekend want het publiek zong weer uit volle borst mee. En natuurlijk heb je ook in Amsterdam “Het kleine Café aan de haven” wat heel goed gebracht werd door Bob de Vries. Echter bij het tweede couplet maakte hij de vergissing door tekstdelen uit het derde couplet te zingen wat hem meteen door het publiek duidelijk gemaakt werd. Een heel duidelijk signaal dat het publiek echt meedeed en volop genoot. Ook de Jordaan medley was bekend bij velen en deze werd dan ook wederom volop meegezongen.

Vanzelfsprekend kwamen ook de ‘zakdoekjes’ weer voorbij: “Twee armen en een zoen”.  Voorheen werd afgesloten met “Laat maar lekker waaien”, meestal gezongen door dirigent Carel. Maar die was er niet en daarom mocht Jaap Pols het deze keer doen. Met oefenen had hij al laten horen dat hij dit kan. Nu werd afgesloten met het mooie “We’ll meet again”, wat door het koor voortreffelijk werd ingezet. Het publiek reageerde meteen bij de aankondiging met “AAhhh”. Dirigent Frits Otto stak beide duimen omhoog als dank voor de beheersing in volume van de zangers. Maar nog was het niet klaar. Het publiek wilde meer. Dus werd een uitstekend optreden van de Kapiteins die alle wereldzeeën bevoeren afgesloten met waar we mee begonnen zijn: “Stuurman de trossen los”.

Woongemeenschap Oase

 

Woongemeenschap Oase

 

Bij binnenkomst in de ontspanningsruimte van het complex was het volle bak met kapiteins en familieleden van Anneke en Roel Veltman. Ze waren vijftig jaar getrouwd en Anneke was deze dag, 13 december, jarig. De aanwezigen werden getrakteerd op een kopje koffie of thee met een heerlijk gebakje. Als extra verrassing stond op de tafel bij de kapiteins een dienblad vol met bittertjes om de kelen te smeren. Op een gegeven moment vroeg reserve dirigent Frits Otto om de glazen en de monden leeg te maken en zich naar de centrale hal te begeven om te starten met het programma. Na het al oude “Stuurman …” heette Nol de aanwezigen welkom en namens het koor feliciteerde hij Anneke met haar verjaardag en overhandigde haar een bos bloemen. Zoal gebruikelijk bij een jarige werd het “Lang zal zij leven” ingezet, iedereen zong driftig mee en na het driewerf hoera kon het door Frits gemaakte programma  worden gestart. Er  stonden voor de pauze elf liedjes op de lijst met onder andere “Zeeman jouw hart…,” “Zeilen”,”Tabee ouwe reus” “Aan de Amsterdamse grachten” Ook diverse solozangers moesten aan de bak. Jos van Raaphorst zong “Nooit zal ik je meer verlaten”, Wim Sluijter “De Windjammer song” en Roel  “Mijn IJsselmeer”. Op verzoek van Anneke werd speciaal voor Wil, één van de vrouwelijke gasten, “De verzonken stad” gezongen en dat vond ze zichtbaar prachtig. Om half vier, was van tevoren aangekondigd, moest het pauze zijn. Het waarom werd duidelijk toen iedereen terug was in de ontspanningsruimte, daar waren grote schalen met bitterballen en andere warme snacks gebracht en dat mocht niet koud worden. De verzorging was uitstekend want het gebeurd niet vaak dat wij het zo goed hebben bij een optreden. Nadat iedereen aan zijn trekken was gekomen werd het tweede gedeelte van het feestprogramma voortgezet met “Het kleine café…” geIMG_1316_450x600zongen door Piet Molenaar. Het was weer fijn om het oudst zingende koorlid, vijf en tachtig jaar, zijn solo te horen zingen.
Solist Joop van der Weide zong het door Nol geschreven “Nooit meer” en had zich daarvoor speciaal in een kerstpak gehesen. Na nog wat andere bekende meezingers werd er ook weer op speciaal verzoek van Anneke voor Zus “You’ll never walk alone” en voor Loes “We’ll meet again” gezongen. De dames waren helemaal onderste boven dat deze liedjes speciaal voor hun werden gezongen. Het programma voor deze dag was afgewerkt maar als klap op de vuurpijl kwam “De vrolijke koster” nog even langs in de gedaante van Leen. Met een dankwoord van Roel en een laatste applaus werd een gezellige middag afgesloten en keerden de kapiteins voldaan huiswaarts.