archief
Login Leden
Je bent niet ingelogd.
Jan Haringrace 2017
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Tel.nr. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Posts Tagged ‘Herman Damming’

Gouden Dirk 2013

Herman Damming Gouden Dirk 2013

 

IMG_9877_800x533Een stralende zon en vrolijk publiek maakten dat Sail Hichtum  een plek was waar je het naar je zin had. Het kon ook niet anders want alle ingrediënten waren aanwezig, zang, muziek, eten, drinken en mooi weer. Voordat de kapiteins aan hun tweede sessie wilden beginnen werd er eerst over gegaan tot de uitreiking van de Gouden Dirk 2013, één van de hoogte punten van Sail Hichtum. Dit jaar was alweer de zeventiende keer dat deze onderscheiding werd uitgereikt. Voorzitter Wim de Graaf jr. nam de microfoon ter hand en zei dat het voor het bestuur dit jaar niet moeilijk was om een keuze te maken. Er is unaniem gekozen voor de stille kracht van het koor, een man die altijd klaar staat als er iets van hem gevraagd wordt, stel een halve vraag en hij is er. Hij kent bijna alle leden van naam, wel letter voor letter, hij schildert met uiterste precisie de namen van de kapiteins op hun tassen. Met het opbouwen en afbreken van de geluidsapparatuur is hij van de partij. Vorig jaar regelde en sponsorde de nieuwe Gouden Dirk een promotietocht met het koor door de Amsterdamse grachten, op de dag van de rondvaart regelde hij gratis wederom een rondvaart door de grachten, en dit jaar heeft hij in Gent een rondvaart met een Duvel biertje geregeld. Al deze loftuitingen behoren bij de naam van Herman Damming, en die werd dan ook naar voren geroepen door de voorzitter. Na enige aarzeling kwam Herman tussen de kapiteins vandaan en zei verbouwereerd: “waarom ik?”. Omdat je het verdiend heb zei Wim jr. en spelde hem de versierselen op de linker borst en feliciteerde hem met deze feestelijke gebeurtenis. Herman’s Johanna werd ook naar voren geroepen en kreeg een fraai boeket bloemen, en dat had zij als steun en toeverlaat achter de nieuwe Gouden Dirk dik verdiend.

Na deze korte ceremonie begon het koor met zijn tweede sessie en toen die achter de rug was moest Herman nog vele felicitaties in ontvangst nemen.

 

Herman is al dertien jaar lid van het koor  en het is niet te hopen dat hij bijgelovig is. Hij is onlangs wel beloond met een oranje helm om hem tegen onheil te beschermen. In de Kapiteinshut houdt hij het Gouden Dirkenbord  bij, nu dus ook met zijn eigen naam in sierletters op een glanzend koperen plaatje. En de zeven jaren dat Zingen op de Zaan bestond was hij de hele dag op het water te vinden om alles in goede banen te leiden.

Dat is Herman Damming een man die de Gouden Dirk verdiend en daarmee het recht heeft verworven om om de twee jaar deel te nemen aan de Gouden Dirk toer.

Weer terug in Gent

Weer terug in Gent

 

Tussen 6.30 uur en 7 uur op de 28e juli druppelden de kapiteins de Klauwershoek in om voor de tweede keer in drie maanden naar Gent te vertrekken. Het koor was uitgenodigd door de uitbater van “Stadscafé Belfort” om daar tijdens de laatste dag van de Gentse feesten, die 10 dagen duren, te komen zingen. Het was wat stilletjes in de bus toe deze in gang werd gezet op weg naar de snelweg. Sommige mannen hadden duidelijk moeite met het vroege vertrekuur. Tijdens de reis werd over van alles gesproken en af en toe een mop verteld zodat de drie uur durende reis aangenaam verliep. Er wel nog even een kleine plas en rookpauze ingelast en daar had Jaap Pols voor Herman Damming een kleine verrassing. Herman kreeg een knaloranje veiligheidshelm met kapiteinslogo, dit omdat hij bij de vorige reis naar Gent met blauwe plekken en schaafwonden terug kwam.

genieten van een fantastische lunch

genieten van een fantastische lunch

Rond tien uur stopte de bus bij “Stadscafé Belfort”. Dat kon nog want op dit vroege tijdstip was het centrum nog niet geheel afgesloten. De mannen verkenden het podium en lieten hun spullen achter om daarna van een kopje koffie te genieten en te wachten tot het tijdstip van aanvang.  Het aanwezige publiek genoot en dat was duidelijk merkbaar aan het gulle applaus dat na elk nummer klonk. En de liedjes in het Gents dialect die Guido zong liet duidelijk zien dat ze herkenbaar waren voor het steeds meer toegestroomde publiek. Na de derde sessie die wat ingekort was, besloten wij ons optreden met “Stuurman de trossen Los” op juiste snelheid. Eerst maar eens een natte versnapering en dan maar eens verder zien wat te doen. Het gezelschap splitste zich op in groepjes die alle kanten op gingen om te zien wat er allemaal te doen was in de stad. En dat was er genoeg, er was straattheater, diverse podia met muziek, een kermis, vele vele terrasjes en ook straatmuzikanten.  Zo ook een meisje en een jongen van ongeveer 10 jaar die beiden een viool onder hun kin hadden. Op de grond een vioolkist voor het geld en daarvoor een papiertje waarop stond geschreven: “Wij sparen voor een nieuwe viool.” Maar beiden speelden ook op een trompet en als ze daarop bliezen werd een ander papiertje neer gelegd waarop stond: “Wij sparen voor een nieuwe trompet.”

wie is de kapitein?

wie is de kapitein?

Na wat omzwervingen kwamen een aantal kapiteins samen bij “Het waterhuis aan de bierkant” waar een kwartet muzikanten het publiek met hun klanken overgoot. Herman Damming had een rondvaart geregeld van ongeveer 50 minuten tegen de gereduceerde prijs van 6 euro en een glas Duvel bier. 23 kapiteins en twee vrouwen, Tineke en Marry,  scheepten in en de boot was vol. De echte kapitein vertelde allerlei wetenswaardigheden over Gent die vanaf het water ook interessant is om te bekijken. Zo vertelde hij van “Dulle Griet” een ijzeren kanon van ruim 12.000 kilo zwaar en werd gebruikt in 1578 in de strijd tegen de Spanjaarden. Het is echter slechts 2 keer gebruikt, volgens de verteller omdat het niet de kracht heeft die het zou moeten hebben. De stenen kogels met een diameter van 64 cm vielen slechts enkele centimeters uit de loop van de Dulle. Ook stond het gevaarte in de verkeerde richting opgesteld want de Spanjaarden kwamen vanaf de achterkant van het kanon. Na de rondvaart trok de groep het centrum weer in en werd er hier en daar wat gedronken. Ook gingen sommige op zoek om wat te eten want om 19.00 uur moest er verzameld worden bij het podium waar wij gezongen hadden.

Toen de club rond dat tijdstip compleet was nadat hier en daar nog wat tassen waren opgezocht die niet meer op hun achter gelaten plek stonden werd een 2 kilometer lange wandeltocht in gang gezet naar de bus. Toen iedereen zijn of haar plekje, in de bus weer had gevonden en Bertus Beck weer zijn tasje met zomer outfit, ging het gas erop om zonder stop naar huis te rijden. Marry zou Marry niet zijn als zij niet voor hartige hapjes had gezorgd. En dat had ze. Jan Slot kwam diverse keren langs, wil je een hapje,? met de groeten van Marry. Hier en daar werd het moede hoofd te rusten gelegd en vielen de oogjes dicht want het was een lange dag. Maar wel een dag waar wij ons koor weer van een positieve kant hebben laten zien en door de inzet van iedereen als een zeer geslaagd optreden in de boeken kan worden bijgeschreven.