archief
Login Leden
Je bent niet ingelogd.
Dam tot Dam 2019
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Tel.nr. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Het Corona virus

De Kapiteins en het Corona virus

 

De titel zou d’r één van een boek van Kuifje kunnen zijn.

11 maart was voorlopig de laatste oefenavond in de Kapiteinshut.

Wij allen maken een tijd mee die zijn weerga niet kent. Kort geleden zag ik op televisie een ouder persoon die zei: vroeger werden wij de oorlog in gestuurd en moest je met veel moeite zien te overleven. Nu wordt gevraagd om NIETS te doen, geen massale wandelingen of gezinsuitjes naar de supermarkt. En dat blijkt verduiveld moeilijk. Zelfs een veilige afstand van minimaal 1,5 meter wordt al vaak niet eens uitgevoerd.

Op het moment van dit schrijven is geopperd om Kapiteins te vragen hun ervaringen van deze tijd weer te geven. En het zal in de komende weken echt wel gebeuren dat je een bijzondere ervaring opdoet, want voorlopig zullen we tot minimaal 1 juni aan zingen niet toekomen, tenzij we helemaal los gaan in de badkamer natuurlijk.

Bob de Vries had al een stukje ingeleverd waarin hij schrijft over het feit dat zijn kinderen wel de boodschappen doen, en voor de voordeur neerzetten, maar eigenlijk wil hij het zelf doen. Mijn zoon kwam vrijdag net op tijd uit Thailand terug, veel eerder dan gepland want hij durfde niet langer te blijven. Voor een woekerbedrag kon hij nog net een ticket naar huis krijgen. Dat was maar goed ook, want een paar dagen na zijn vertrek sloot de overheid het luchtruim en kan er niemand meer in of uit. Die had dus meerdere weken moeten blijven, zoals het echtpaar Janko en Ineke Barentsz uit Heiloo zijn blijven steken in Nieuw-Zealand. Die kunnen voorlopig niet terug. Zelf zijn we ook amper de dans ontsprongen. Twee dagen voor vertrek naar Gran Canaria besloten we dat het beter was om niet te gaan. Gelukkig maar, anders had ik nu daar opgesloten geweest, want leuk is het daar nu niet, horen we van overwinteraars daar.

Natuurlijk zijn er de komende maanden geen optredens, en dat wat geboekt is gaat (voorlopig) niet door. Zoals boven omschreven maken we allemaal wel bijzondere dingen mee. Deel je ervaring, het maakt de komende tijd makkelijker door te komen. En natuurlijk een aardige aanleiding reikhalzend uit te kijken naar de komende Kapiteinskrant. Het zou heel fijn zijn als er door leden copij wordt aangeleverd waardoor het voor de redactie toch mogelijk is om een Kapiteinskrant te gaan maken. In elk geval zijn nu al een paar leden erg actief om een nieuwe  Kapiteinskrant te realiseren. Doen jullie mee?

Vrij & Blij Landsmeer

Op en neer naar Landsmeer

Het is boeiend om te ervaren dat op slechts 12 kilometer van mijn huis in Amsterdam Nieuw West de wereld er zo anders uit kan zien. Die ervaring deed ik op bij ons optreden in Landsmeer waar we op 6 februari, op uitnodiging van klaverjasvereniging ‘De Breek’ optraden.
Het vinden van een parkeerplaats bleek nog, net als in Amsterdam, niet gemakkelijk hoewel het feit dat het parkeren gratis was al wel duidelijk maakte dat ik buiten de stadsgrenzen was. Maar eenmaal aanbeland in het Geertruidahuis ‘Vrij en Blij’ was de dorpssfeer onmiskenbaar aanwezig.
De klaverjassers hadden het warme buffet al achter de kiezen en waren aan verschillende tafels in het dorpshuis al geanimeerd met elkaar in gesprek. Mede door de live-muziek van Daan en Rinke was de sfeer al voor ons optreden opperbest.
Nadat de trossen waren losgegooid stond spreekstalmeester Frits stil bij de aanwezigheid van oud-kapiteinskoorvoorzitter Meine Bultstra die als lid van de klaverjasvereniging deze avond vanuit het publiek ons repertoire ging meezingen. Bij ons tweede lied ‘Je glimlach’ kwamen meteen vele benen los op de dansvloer. Hoewel het door Frits als quickstep nummer was aangekondigd leek het, gezien de gevorderde leeftijd van de klaverjassers, op de dansvloer meer op ‘slow step’. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het dansrepertoire bleek in Landsmeer overigens beperkt te zijn. Bij het tangonummer ‘Meisje, de zee is mijn leven’ bleef de dansvloer namelijk leeg. Dat bleef niet de hele avond zo. Onder aanvoering van Carel werd na de pauze tijdens de Jordaanmedley de polonaise ingezet en vrijwel de gehele vereniging sloot zich hierbij aan.
Het werd nog spannend toen het nummer ‘twee armen en een zoen’ voortijdig beëindigd dreigde te worden omdat het publiek, ondanks de instructies van Frits en de armgebaren van Carel, zelf wilde uitmaken wanneer er met zakdoeken gezwaaid mocht worden. Het liep gelukkig net goed af. In die eigengereidheid van de klaverjassers herkende ik de Amsterdamse invloed op de Landsmeerse bewoners en bleek de stad dus toch dichtbij te zijn.
We sloten met ‘Aan het strand’ af maar door de massale samenzang was het daar minder stil en verlaten dan het liedje suggereert. Het was weer een gezellige avond met en voor iedereen!

Hans Kruijssen