archief
Login Leden
Je bent niet ingelogd.
Jan Haringrace 2017
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Tel.nr. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Kapiteins in gezellig Nieuw Groenland

Succesvol optreden bij Nieuw Groenland

Dinsdag 12 februari was het Kapiteinskoor te gast  bij de instelling van Evean, Nieuw Groenland in het Kalf, een wijk van Zaandam.  Evean is een grote zorginstelling die overkoepelend is voor flink wat verzorgingshuizen. Bij veel ervan is het Kapiteinskoor een graag geziene groep zangers, die altijd wel weer voor een fijne middag zorgen voor de hulpbehoevenden.

Het is ook altijd heel bijzonder om voor deze mensen te staan, en te zien hoe ze genieten.

Zo ook dinsdag 12 februari. Een volle zaal, de bewoners met koffie en gebak; en het was warm! Zo warm, dat verzocht moest worden om de lampen boven de hoofden van de zangers uit te doen. Ondanks dat, zo tegen de pauze, vlogen de zweetstralen langs de gezichten van de Kapiteins. Maar, wat was het gezellig.

Uiteraard begonnen we met “de trossen los”, gevolgd door “Wind en Water”.  Jack de Wit werd gevraagd om te zingen over een matroos, die afscheid moet nemen omdat hij de haven uit gaat: “Matroos, vaarwel dan”. De “sleepbootkapitein” en de “Amsterdamse grachten” kwamen voorbij, alvorens Wim Sluijter werd gevraagd om te zingen over de zeeman die zijn lief beloofd: “nooit zal ik je meer verlaten”. Zijn aandacht richtte hij op een dame die weliswaar vooraan zat, maar volgens mij alles even prachtig vond, al deed je niets. Het laatste liedje voor de pauze word langzamerhand ook een vast onderdeel op zo’n moment: n.l. “We’ll meet again”, oorspronkelijk van Vera Lynn, heel lang geleden.

Na de pauze was het wederom de beurt aan André en Toon om als Opa en kleinzoon te zingen over de Zuiderzee in het prachtige lied: “de Zuiderzeeballade”. Elke keer weer zie je de zaal lachen als Toon met zijn zware basstem de microfoon test om vervolgens met een heel hoog kopstemmetje het kind ‘te acteren’. En de aandoenlijke opa die wild huilend kermt als hij denkt aan zijn verdronken zoon.

Na “de marspotpourri” en “Texelstroom” werd Bob gevraagd om “het kleine café” te komen voordragen. Vooraf werd door Carel nog aangegeven dat hij rustig moest blijven tijdens de coupletten maar ook de refreinen. Juist dat laatste was aan dovemansoren gezegd, wat Bob stond te swingen alsof hij een wereldberoemde artiest was die voor een volle Arena stond te zingen. En hij zweepte ook nog eens de bewoners op om meer te bewegen en mee te zingen.

Toch goed gedaan. De “Jordaan medley” kwam nog voorbij en uiteraard het zakdoekjes evenement. Vooraf uitgedeeld maar ook gewaarschuwd ze nog niet te gebruiken, werd dat natuurlijk toch gedaan. Zelfs kwam er een verzoeknummer: “Mooi Volendam”. Dat verzoek kwam van een dame die afkomstig bleek uit Volendam. Juist zij bleek uitbundig te zwaaien met haar zakdoekje. Die was wel heel erg enthousiast.

Als afsluiter het inmiddels vertrouwde nummer: “Laat maar lekker gaan”, gezongen door solist Carel. Bij die gelegenheid kruipt Frits altijd even ‘op de bok’, ook deze keer.

Compliment trouwens voor Frits, want bij het ontbreken van Nol fungeert Frits als spreekstalmeester en dat gaat hem goed af. Als voormalig leidinggevend op een school moet je ook wel goed kunnen kletsen. In elk geval was dit weer een uitstekend visitekaartje voor het Kapiteinskoor.

Een ‘Russische’ avond

Het Kapiteinskoor bij een Russische avond

Wekenlang was het Kapiteinskoor aan het oefenen om een uitvoering te kunnen geven samen met piano-virtuoos en componist Laurens van Rooijen. De agenda gaf aan dat op 20 januari een optreden verzorgd zou gaan worden samen met Laurens, tenor Mark Enthoven en zangeres Rosanna Hofman. De oefensessies in de Kapiteinshut waren al een succes, waar overigens Rosanna zich niet één keer heeft laten zien en horen. Maar dat zal te maken hebben met het feit dat eerst een andere dame was aangekondigd. Wel was opvallend dat Mark bij die repetities al erg enthousiast was.

Voor alle zekerheid, maar zeker ook om het koor te laten wennen aan de akoestiek in deze kerk, was een Generale repetitie gepland, een dag voor de uitvoering. Dus op zaterdagmorgen was het Kapiteinskoor al vroeg uit de veren om op tijd in de Grote Kerk in Westzaan te kunnen zijn. Dirigent Carel had er nog eens extra op gewezen: om 9.30 uur aanwezig zijn. Bijna het voltallige koor was op tijd. Maar de stoelen moesten nog geplaatst, Techneut Ronald was wel al bezig met zijn trawanten om de geluidsapparatuur op te zetten, kortom, het duurde op deze zaterdag even voor we konden gaan zingen.

Uiteraard begonnen we ook deze keer met “Stuurman, de trossen los”. Het laatste couplet wordt steevast voorzien van een kreet: “hens aan dek”. Vanwege de onzekerheid hoe het zou klinken was het deze keer veel minder hard dan normaal in de Kapiteinshut. Daarop zei Carel dat het best fors mag zijn bij de uitvoering. Dat heeft hij geweten: het was op zondag bijzonder fors.

Dirigent Carel had een bijzonder programma gemaakt voor deze dag waar ook ruimte was voor de originele versie van het “Va, Pensiero”, het Gevangenenkoor uit de opera Nabucco van de beroemde componist Guiseppe Verdi. Dit prachtige lied kent het Kapiteinskoor als “Wind en Water”, een tekst geschreven door ons lid Cees Meerevoort. De muziek was dus geen probleem, de stijl wel, want dat moest anders in deze uitvoering, waarin een hoofdrol was weggelegd voor Mark Enthoven. Het resultaat was prachtig, zeker op Zondag, toen ‘het moest’.  Het oefenen op zaterdag, voorafgaande aan de uitvoering, had dus duidelijk zijn  nut gehad.

Iets minder goed gelukt is het plotseling inpassen van een liedje wat volgens Ina Brouwer iedereen moest kennen, maar uiteindelijk voor één vrouw uit het publiek bekend voorkwam.

Uiteindelijk zong Mark in samenwerking met Ina dit liedje waarvan het refrein weliswaar door het Kapiteinskoor volop werd meegezonden. Ina was daar op de generale repetitie mee gekomen, en ondanks dat het niet veel gerepeteerd was ging het op zondag redelijk goed.

Ook was in het programma opgenomen, het was tenslotte een Russische middag/avond, een bijzonder mooie uitvoering van Kalinka. Een lied wat bijzonder vaak en strak geleid uitgevoerd is geweest door “The Red Army Choir”, een deel van de Sowjet strijdkrachten die ook nog eens begenadigd waren met een prachtige stem. Oorspronkelijk was het ergens midden in het programma ingepast, maar Ina Brouwer, die de hele middag aan elkaar praatte, zorgde weer eens voor enige verwarring door het programma een beetje te husselen. Overigens presenteerde Ina het geheel bijzonder ‘losjes’ hetgeen een flinke bijdrage werd voor de ongedwongen, prettige sfeer die middag. Ina Brouwer, bekend van haar politieke carrière bij de CPN van Marcus Bakker, bleek een makkelijke prater, en zorgde voor een ongedwongen sfeer die middag in Westzaan.

Zoals altijd heeft het koor een uitvoering opgedeeld in delen. Het was de bedoeling dat Laurens in de tussenliggende tijd stukken op de piano zou spelen uit zijn eigen repertoire.

Hij speelde de sterren van de hemel met populaire stukken die hij weliswaar niet zelf had geschreven maar wel met veel enthousiasme op de vleugel speelde.

Wederom heeft het Kapiteinskoor geschiedenis geschreven door in deze kerk zich van de beste kant heeft laten zien (horen).