archief
Login Leden
Je bent niet ingelogd.
Jan Haringrace 2017
Contact Informatie
Secretariaat Het Kapiteinskoor Wim Sluijter
Tel.nr. 0647 216 249
secretariaat@kapiteinskoor.nl

Snert-middag in Westzaan

Snert-middag in Westzaan

 Opnieuw was het Kapiteinskoor te gast in “De Kwaker” in Westzaan bij het evenement: de ‘snertmiddag’ op zaterdag 5 januari. Het was overigens de zoveelste keer dat de Kapiteins de Westzaners konden vermaken met vrolijke klanken en meeslepende meedeiners.

Ook deze keer werden de Kapiteins ontvangen met overheerlijke snert en een traditionele snee roggebrood met spek. Nog voor er een noot gezongen werd was de lekkernij gepresenteerd.

Het programma gaf aan om 13.00 uur te beginnen, nou dat werd iets later maar niet veel.

Ons openingsnummer “Stuurman de trossen los” werd direct goed ontvangen. De sfeer zat er meteen goed in. Enthousiast werd door het publiek meegezongen met liedjes als “aan de Amsterdamse grachten”, “de Sleepbootkapitein” en andere bekende liedjes.

Johan de Haan werd al snel gevraagd zijn versie te zingen van  “De Golf van Biscaje”. Trouwe volgers van het koor weten dan meteen dat het gaat over een goedgehumeurde kapitein die af en toe neerslachtig is als zijn schip door de Golf van Biscaje gaat. Na nog een paar prachtige liedjes als bijvoorbeeld “Sierra Madre”, en nog voor de pauze mocht Wim Sluijter laten horen aan een lief van zijn keuze dat hij vertelt: “Nooit zal ik je meer verlaten”.  Niemand kon vermoeden dat hij deze woorden aan verschillende liefjes wilde meedelen.

In de pauze van het koor konden de kapiteins een lekker biertje drinken terwijl een zanger het Westzaanse volkslied liet horen en een blazersensemble enigszins klassieke klanken liet horen. We mogen vaststellen dat het zeer verdienstelijk klonk.

Na de pauze begon het duo André van Beveren en Toon Jacobsen met de “Zuiderzee ballade”, waarbij het gesnik van de verdrietige Opa erg opvallend was. Maar hiermee was de toon weer gezet na een wat rustige pauze en de sfeer werd er alleen maar gezelliger door. Aansluitend werd Wim de Graaf gevraagd zijn versie te laten horen van “Vrij als de wind”, een nummer van de Volendamse groep “Ancora”. Het leek er een beetje op dat dirigent Carel nog met een paar solisten verder wilde want ook meteen na Wim mocht Jaap Pols vertellen over dat “Kleine Café aan de haven”. Opperspreekmeester NOL Z mocht weer gaan rappen met de husselversie van “Aan het strand stil en verlaten” en dirigent Carel zou onze vaste ‘afsluiter’ zingen, de Limburgse hit van Benny Neyman: “Loat mer lekker goon”, ofwel in het Nederlands: “Laat maar lekker gaan”.

Officieel zou het afgelopen zijn, maar vanuit het publiek kwam het verzoek om het nummer “Ketelbinkie” te brengen. Dirigent Carel reageerde wel leuk: hij vond dat die mevrouw dan maar zelf moest komen zingen. Dat wilde ze wel maar durfde niet goed want ze kon niet zo goed zingen. Daar had Carel een oplossing voor. Hoewel dit nummer al enige tijd uit ons repertoire is, vertelde hij, wist hij uit ervaring dat André dit nummer kende. Die werd dus voorgesteld om de mevrouw te begeleiden bij het zingen. Dat pakte goed uit en de mensen in Westzaan hebben weer enorm genoten. Kortom, de Kapiteins hebben in Westzaan wederom een onuitwisbare indruk achtergelaten, en kijken nu al uit naar een volgend optreden in Dorpshuis De Kwaker.

Winterfeest in Koog aan de Zaan

Winterfeest in Koog aan de Zaan

Zaterdag 15 december was een optreden gepland van het Kapiteinskoor op het pleintje voor de Hervormde kerk in Oud Koog aan de Zaan. Dirigent Carel had het een paar keer heel duidelijk aangegeven: om 12.00 uur gaan we beginnen.

Aan de rand van het plein waren een paar stalletjes opgesteld waar je oliebollen kon kopen, of een glühwein kon halen. Zelfs aan het typische wintergerecht SNERT was gedacht en kon je kopen. Vlak daarbij stond buiten de tenten een ijzeren kachel opgesteld, bedoeld om hout te stoken. Die gaf echt wel wat warmte, maar het was buiten de ring van die kachel flink koud.

Ook was er een kraampje waar je poffertjes kon kopen en een klein ijsbaantje om de kleintjes de eerste slagen van het nobele schaatsen onder de knie te krijgen. Kortom, een ambiance om een paar leuke gezellige uurtjes door te brengen.

Het was echter koud, een snijdende wind deed de Kapiteins huiveren. Wel de petten op, de truien aan, maar dat was niet genoeg. Het winterjack kon niet uitblijven, was keihard nodig om enigszins warm te blijven tijdens het zingen buiten de tenten. Want buiten de tenten was de techniek opgesteld, dus zingen in de snijdende wind. Handschoenen waren dus ook geen overbodige luxe.

Het publiek kon in elk geval ons openingsnummer waarderen: “Stuurman, de trossen los”, waarna applaus van het publiek volgde. Er was gelukkig wat publiek buiten de eigen aanhang, en dat vonden wij al heel stoer, want op de bankjes blijven zitten in die kou was waarachtig een beproeving.

Er stonden drie sessies gepland van 20-25 minuten, en in de eerste sessie mocht Johan zijn versie laten horen over de “De golf van Biscaje”. Na wat herkenbare meezing-melodieën was het voor diverse Kapiteins tijd om de handen te verwarmen bij een terraskachel onder de tent.  De eerste pauze brak aan en om de handen en de kelen wat te verwarmen werd op grote schaal de glühwein op zijn kwaliteit getest. Kortom, na een pauze van ongeveer 20 minuten werd de tweede sessie ingezet. Nog steeds waardering voor het publiek wat de kou doorstond om te genieten van de klanken die het koor nog kon voortbrengen.

Nol, onze opperspreekmeester, gaf steevast aan welk nummer er zou volgen en op een bepaald moment kon Wim Sluijter gaan bezingen welke dame hij nooit zou verlaten.

Enkele populaire meezingers volgden maar het publiek vond het langzamerhand te koud worden. Het aantal toehoorders die niet tot de eigen aanhang behoren werd daarom steeds minder. Johan de Haan werd nog gevraagd om te vertellen hoe scheepslieden een schip klaar maken voor een nieuwe vaart, “Mannen taan het zeil”.

Maar daarna werd duidelijk dat diverse Kapiteins geen zin meer hadden in een verder optreden vanwege de kou. Carel had koortsachtig overleg met de organisatie en kwam terug met de mededeling dat het gedaan was en het optreden op dat moment stopte. De derde sessie volgde dus niet meer.

Voortijdig stopte het Kapiteinskoor dus een optreden en dat is een unicum. Nooit eerder werd een optreden afgebroken. Maar deze keer was het in elk geval terecht want om de koorleden de Siberische omstandigheden te laten beleven was niet meer menselijk.

Maar, wel hebben we weer laten zien (en horen) wat het Kapiteinskoor waard is.